| Vorige zaterdag pleitten verscheidene leiders van onze topclubs op verschillende plaatsen voor een grotere invloed in het voetbalbestel.
Daar zou alle reden toe bestaan, indien zij begaan waren met het algemene belang van ons voetbal. Helaas, meestal gaan de denkbeelden niet verder dan wat hen het meeste geld oplevert.
Na de eerste speeldag van de play-offs, die de groten door de strot van de kleintjes ramden, moeten de topclubs ons eens uitleggen wat de meerwaarde is van de nacompetitie. Het openingsweekeinde leverde een draak van een wedstrijd in Sint-Truiden en de ruimste zege van het seizoen van Anderlecht op. Alles behalve promotie voor wat het 'moment suprême' van deze jaargang zou moeten zijn.
Alle verhalen over de spankracht van de competitie ten spijt zijn de play-offs er verantwoordelijk voor dat negen speelrondes voor het einde de landskampioen aangewezen kan worden. In een normaal seizoen had Standard er in de competitie wellicht nooit op deze manier met zijn pet naar gegooid en had de kwartfinalist van de Europa League tot kort voor het einde meegestreden voor de titel.
Niet het parcours, maar de renners bepalen hoe zwaar de koers is. Hetzelfde geldt voor de spanning in het voetbal. Niet het format maar de ploegen maken uit hoe de krachtsverhoudingen liggen.
In Play-off 1, de zogenaamde 'kampioenenronde', werden de punten gehalveerd, maar Anderlecht telt desondanks een voorsprong van acht punten. Wie Club Brugge zaterdag op Stayen tegen een halve invallersploeg zag krasselen, kan zich niet indenken dat blauw-zwart dit gat nog dicht kan fietsen.
Anderlecht moet de komende weken één keer op drie verliezen om naast zijn dertigste titel te grijpen. En dat voor een team dat slechts drie keer verloor in 29 matchen. Nog onwaarschijnlijker is dat dit Club Brugge ongeschonden door het vervolg van de kampioenenronde raakt. Het wordt voor de West-Vlamingen een helse klus om de tweede plaats en het ticket voor de voorronde van de Champions League vast te houden. Voorzitter Pol Jonckheere was niet weinig blij dat de achterstand op Sporting was gehalveerd en zag zijn team al voor de titel gaan. Blauw-zwart zou het zich nog wel eens kunnen beklagen dat ook de kloof (acht punten) met AA Gent werd gehalveerd. Theoretisch kunnen de Buffalo's woensdag al tweede staan.
Het zou pijnlijk zijn als Club AA Gent naar het kampioenenbal moet laten voorgaan. Een gelijkaardig voorval was in Nederland - waar de vierde uit de ranglijst in de Champions League de plaats van de vicekampioen innam - de belangrijkste reden om een streep te trekken door het wangedrocht van de play-offs.
Nog onrechtvaardiger zou zijn dat KV Kortrijk, dat vierde eindigde, straks zijn Europees ticket moet inleveren aan bijvoorbeeld Standard, dat in de reguliere competitie achtste werd. De nacompetitie wordt dan een nabeurt voor gebuisde topclubs om de kleintjes alsnog de kaas van het brood te halen. We mogen er dan nog niet aan denken dat een ploeg die veertiende eindigde aan het slot van de rit Europa in mag.
Op de eerste speeldag van Play-off 1 moesten de kleintjes KV Kortrijk, STVV en Zulte Waregem zich met één schamel puntje tevreden stellen. Hoe langer het seizoen duurt, hoe moeilijker zij het krijgen. Hun kernen zijn niet zo breed als die van de toppers en het uitvallen van spelers als Chimedza, Sidibe of Berrier valt nauwelijks op te vangen. Bovendien hebben zij gepiekt om bij de eerste zes te raken. Het wordt een hele opdracht om de spelers opnieuw op te laden.
De play-offs dreigen een lange zit te worden. Geen enkel beschaafd voetballand (Engeland, Nederland, Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje) heeft een eindronde nodig voor een boeiende titelstrijd. Integendeel.
De supporters liggen dan ook niet echt wakker van de nacompetitie. Het Astridpark raakt niet vol voor wat de hoogmis van het seizoen zou moeten zijn. Dat heeft met waanzinnig dure tickets te maken, maar wellicht ook met de afwezigheid van Racing Genk en Standard. De eindronde levert slechts topwedstrijden met Club Brugge en AA Gent op. De helft van wat aangekondigd werd.
Nog zorgwekkender zijn de enorme gaten op de tribunes van het Guldensporenstadion en Stayen. Voor KV Kortrijk en STVV werd meer dan een droom werkelijkheid, maar dat kon de aanhang niet stimuleren om in grote getale naar de eerste thuiswedstrijd af te zakken. Ook dit fenomeen kenden we uit Nederland, maar wat baten kaars en bril…
F. Colin (De Standaard)
|
